De voorpret is begonnen...

Scheveningen, 8 januari 2014

Zullen we weer? Of toch maar niet? En zo ja, welke route? En wanneer?

Al een tijdje poppen deze en andere vragen geregeld op. Zowel Pieter als ik hebben, voor het geval dat, al een routeboekje gekocht voor de camino Portugues. Regelmatig bladeren we daar even door.

De route lijkt te doen. Niet heel lang, niet heel moeilijk en voldoende (?) albergues. En als we een combinatie maken met een leuke camping, zijn beide kinderen bereidt (en een beetje enthousiast) om ook de komende zomervakantie weer de rugzakken te gaan verplaatsen.

Mijn collega's hebben me vorig jaar de ruimte gegeven 7 weken vakantie te nemen. Dit jaar moet ik afwachten welke vakantieruimte er voor mij overblijft. Na enig overleg met diverse collega's is de kogel door de kerk.

De laatste weken van de schoolvakantie kan ik vrij nemen. Iets minder lang dan we eigenlijk wilden, maar door de vluchten zo te kiezen dat de kinderen net op tijd weer op school kunnen zijn, lukt het wel.

Zo gezegd, zo gedaan. Direct hebben we de vluchten geboekt (met Transavia vanaf Amsterdam naar Porto en retour), het hostel voor de eerste twee nachten (Alvares Cabral Guest House) en de tipi op de camping voor de laatste week (camping Quinta do Rio).

De voorpret kan nu in volle omvang beginnen. De eerste voorbereidingsweekenden worden binnenkort gepland. OP WEG NAAR SANTIAGO!

 

 

 

Uitgelachen door de mannen

Meijendel, 16 februari 2014

De afgelopen weken waren er steeds redenen om niet al te ver te lopen: weekendje weg vanwege gouden huwelijksfeest van mijn ouders; veel regen; judoexamen Martijn, geen zin, etc.

Maar vandaag is het prachtig weer: de zon schijnt en in de tuin is het 15 graden Celcius. We hebben geen afspraken of andere redenen om niet ons Meijendel-rondje te lopen.

Dit Meijendelrondje is prachtig: duinen en bos. Ons Meijendelrondje is voor ons zeer bekend, maar biedt ons toch elke keer voldoende afwisseling en uitdaging. We lopen door dit gevarieerde en heuvelachtige terrein een rondje van ongeveer 15 kilometer.

Vandaag lopen Thomas en ik de eerste kilometers ruim voorop. We zijn lekker aan het kletsen over RAM's, CPU's en laptops. Het lopen gaat goed en de sfeer zit er weer lekker in.

Op de pauzeplek bij De Tapuit, drinkt Thomas zijn veldfles leeg, Martijn en Pieter gaan even naar het toilet en ik rook een sigaretje.

Het is nog steeds prachtig weer. Er zijn honderden wandelaars op de been. Tot mijn verbazing lopen deze wandelaars best snel. We halen maar weinig mensen in.

Als Thomas na een pittige klim voorstelt om even te pauzeren, stem ik met graagte in. Martijn en Pieter (met bepakking) zijn al een stuk verder. Die halen we toch niet meer in.

Na de pauze stort ik in. We hebben flinke tegenwind. Thomas heeft het koud, maar blijft goed lopen. Hij past zijn tempo steeds verder aan, naar mijn wel erg lage tempo. Het kost me zelfs moeite om te kletsen.

Met de tong op mijn schoenen kom ik thuis. Thomas vertelt in geur en kleur hoe moe ik ben. En vervolgens word ik hartelijk uitgelachten door 'de mannen'. Mijn conditie is de afgelopen weken toch wel erg achteruit gegaan. Hoogste tijd dus om alle 'smoesjes' achter ons te laten. De komende maanden gaan we weer flink aan de bak.

Ons eerste oefenweekend is inmiddels weer gepland: eind februari gaan we rond de Grebbeberg en met bepakking twee dagen op pad! Mijn tijd komt wel weer: Wie het laatst lacht ........

 

 

Weer zin

Rhenen. Wageningen, Bosbeek, Ede, 1-2 maart 2014

De weersvoorspellingen voor ons eerste wandelweekend zijn prima: zonnig, weinig wind en 10-12 graden Celcius.

Met plezier pakken we de rugzakken, die sinds augustus vanwege de bedwantsen in quarantaine hebben gestaan, weer in. Vooral Thomas is uitgelaten. Hij kan niet wachten om weer te starten met het 'echte wandelen'. En hij kan vooral niet wachten op onze aankomst op de plek van overnachting: het gevoel dat hij dan heeft (trots en moe) is verslavend.

Uitgerust en vol goede zin starten we rond 9.00 uur bij het station van Rhenen. We lopen 2x20 kilometer van het Maarten van Rossumpad.

De route is erg mooi: langs de Rijn, over de Grebbeberg en over de Wageningseberg. We lopen door een rustig bosgebied met mooie uitzichten over het rivierenlandschap. Door het stijgen en dalen, raken we flink bezweet. Op de pauzeplekken koelen we dan ook snel af, waardoor de pauzes maar kort zijn.

Het lopen met bepakking gaat bijzonder goed. Vooral Martijn, wiens rugzak vooral gevuld is met alle knuffels die hij geen nacht kan missen, heeft geen enkele moeite. Zingend en spelend loopt hij met gemak de hele route.

In het afgelopen half jaar is Thomas ongeveer 15 centimeter gegroeid. Gevolg is dat zijn favoriete wandelschoenen en zijn favoriete wandelbroek net iets te strak zijn geworden. Pas tijdens deze tocht merkt hij wat dat betekent. Hij heeft veel last van zijn voeten. Als hij de pijn probeert te ontwijken, gaan zijn beenspieren en rugspieren protesteren.

Uiteindelijk trekt hij zijn schoenen en sokken uit en loopt hij verder op blote voeten in zijn (net iets te kleine) Crocs. Door modderpoelen strompelt hij het laatste deel richting ons overnachtingsadres: het Nivonhuis 'De Bosbeek'.

Hij is kapot als hij daar uiteindelijk rond 16.00 uur aan komt. Naar zijn gevoel (en naar ons gevoel) was deze tocht duidelijk langer dan 20 kilometer, ook omdat we op een aantal plekken verdwaald zijn.

Pas na een warme douche en na een bakje chips voelt hij zich trots: ondanks alles heeft hij het op eigen kracht helemaal gehaald!

De tweede dag is Thomas nog niet hersteld. We korten de route in.

Zodra we weer in de auto zitten, vraagt Thomas: wanneer gaan we weer een weekend wandelen? Ik heb er weer zin in, maar de volgende keer graag ietsje korter!

 

NSS-Topdag

Meijendel, 23 maart 2014

De lente is begonnen. De bomen lopen uit, de roodborstjes en koolmeesjes zijn fluitend op zoek naar een nestje en naar elkaar en de narcissen staan in volle bloei. Het is een mooie zonnige zondagmiddag. In de straat spelen de kinderen weer op straat en staan de buren gezellig met elkaar te kletsen. Een mooie middag voor onze (bijna) wekelijkse oefenwandeling.

Het lopen gaat heerlijk. We horen vogels zingen. Regelmatig worden de vogels verstoord door een laag overvliegende politiehelikopter. Vlak voor de ingang van de Waalsdorpervlakte staan diverse legertrucks met bijbehorende militairen.

Op de vlakte en in de duinen is het opvallend rustig. Ondanks het prachtige weer zien we nauwelijks andere wandelaars. Ook het aantal fietsers is minimaal. Zelfs bij de pannenkoekenboerderij en de waterspeeltuin is er vrijwel niemand te zien. Op een normale zonnige zondagmiddag kun je hier over de hoofden lopen.

Door deze rust zien we veel meer fauna dan gebruikelijk. Vlak voor ons zien een flinke ree lopen. We zien schapen en een enkel konijn. En door deze rust zegt Thomas op een gegeven moment: 'Ik heb al tijden niet meer zo veel creatieve ideeen gekregen tijdens een wandeling'.

Wat ons betreft mag de NSS-top vanaf nu elk jaar in Den Haag plaats vinden!

Gelukkige gedachten

Woerden-Schoonhoven, 20-21 april 2014

Het paasweekend belooft veel goeds. De weersverwachtingen zijn goed en we hebben een leuke wandeling gekozen. Twee dagen lopen op het LAW Floris V-pad. Dit pad loopt vanaf Amsterdam naar Bergen op Zoom. Wij kiezen een stuk door het groene hart, Woerden-Oudewater-Hekendorp-Vlist-Schoonhoven.

Martijn moet de eerste dag duidelijk op gang komen. Zijn tempo is laag, zijn zin is beperkt.

De route is mooi, over tiendpaden, langs de Oude Ijssel en langs de Vlist en door het boerenlandschap met vele wilgenpaadjes. Regelmatig moeten we langs of over een hek klauteren om op het volgende stukje boerenland te komen. We zien ooievaars en roofvogels. Ook zien we veel lammetjes, jonge geitjes en jonge eendjes.

Na de eerste pauze loopt Martijn weer als vanouds. Zijn tempo is hoog, op zijn gezicht staat een lach en hij zingt luidkeels mee met de muziek op de Ipod.

We overnachten op een kleine camping langs de Oude Ijssel (Hekendorp). Op de camping staat een trekkershut klaar (oude caravan met voorbouw en keukentje). De sleutel van de trekkershut ligt in een potje bij het onbemande (self-service) campingcafe.

Martijn zegt bij de trekkershut dat hij de wandeling niet zo leuk vond. Het enige dat hij altijd wel leuk vindt van zo'n lange wandeling is dat hij na een tijdje lopen, altijd veel gelukkige gedachten krijgt.

Pittig tempo

Meijendel, 4 mei 2014

Tijdens de wandelingen lopen we alle 4 ons eigen tempo. Martijn en Pieter lopen meestal voorop en Thomas en ik volgen op afstand. Op gezette tijden wachten we dan op elkaar. Vandaag is Pieter ziek, en ga ik samen met de kinderen op pad.

'Thomas kun je iets sneller lopen?'', vraag ik als we net begonnen zijn met de oefenwandeling. Gelukkig reageert hij goed. Hij voert zijn tempo lekker op. Al snel zien Martijn en ik hem niet meer. Ik ga ervan uit dat hij op het volgende kruispunt van paden op ons zal wachten.

Niets is minder waar. Hij is in geen velden of wegen te zien. Ik word een beetje ongerust. Martijn en ik voeren ons tempo op. Ook bij het volgende 'wachtpunt' zien we Thomas niet.

'Heeft u een jongetje alleen zien lopen?', vraag ik aan een tegemoetkomende fietser. 'Met een koptelefoon en een pittig tempo?' vraagt de man. 'Ja, die kwam ik ongeveer 5 minuten geleden tegen, moet ik hem vragen even te wachten?'

Maar die vraag heeft niet geleidt tot een wachtende Thomas. Ik word steeds ongeruster. Helaas heeft mijn mobiel geen bereik. De enige mogelijkheid is om door te lopen naar onze normale pauzeplek bij 'De Tapuit'. Regelmatig vraag ik een tegemoet komende wandelaar of ze een jongen hebben gezien. Steeds krijg ik gelukkig een positief antwoord. De beschrijvingen van Thomas lijken te kloppen: met koptelefoon, erg snel lopend en 5-10-15 minuten voor ons.

Hij is dus nog steeds op de goede route.

In een recordtempo bereiken Martijn en ik onze pauzeplek. Op ons pauzeplekje zit een relaxte Thomas: 'Zijn jullie daar eindelijk? Ik zit hier al een kwartier.'

Wie is de ezel?

Zelhem, Hengelo, Ruurlo, 29-31 mei 2014

In de achterhoek ligt de ezelstal De Edelingen. Deze ezelstal biedt arrangementen: wandelingen met een ezel, varierend van enkele uren tot 8 dagen. Dit weekend hebben we voor de derde keer een meerdaags arrangement via hen geboekt. Drie dagen lopen met overnachtingen op kleine campings. Onderweg zijn geen winkels, cafees of restaurants. Alle kleren, slaapzakken en al het eten zit dus in de rugzakken.

Bepakt en bezakt gaan we, nadat de ezelstal ons de intstructies en een consumptie heeft geboden, op pad. Het druilerige weer schrikt ons niet af. De voorspellingen voor de komende dagen zijn redelijk goed, en we hebben een kleine vakantie (hemelvaartsweekend).

Door het coulissenlandschap lopen we lekker door. De nieuwe schoenen van Thomas blijken erg prettig. Hij loopt stukken beter dan alle wandelingen die we afgelopen maanden gelopen hebben. Misschien ook niet zo gek: zijn schoenmaat blijkt in de afgelopen maanden toegenomen te zijn van maat 40 naar maat 42,5! En dat terwijl hij pas 12 jaar oud is!

De eerste nacht slapen we in een trekkershut.

De tweede nacht slapen we in een haast antieke caravan op de boerderijcamping 'Dennemaat'. Het weer is wat beter, en de caravan is wat warmer dan de trekkershut. De kinderen vermaken zich meer dan uitstekend. Op de camping zijn drie trampolines, meerdere skelters met aanhangers en vele schapen en kippen.

Bij beide campings worden we, als we melden dat we via de ezelstal geboekt hebben, vragend aangekeken. 'Waar is jullie ezel?'

Onze reactie op die vraag is geijkt: 'Eigenlijk moet je niet vragen waar de ezel is. Het gaat erom: Wie is de ezel?'

Qua koppigheid komen we alle 4 in aanmerking. Qua rugzakgewicht komt Pieter het meest in de richting van dit lastdier. Hij heeft deze driedaagse wandeling ongeveer 22 kilo meegetild.

Check(list)

Meijendel, 27 juli 2014

Nog negen nachtjes slapen, en dan is het zo ver. Nog negen dagen door de duinen struinen, met volle bepakking. De laatste (en eerste) controles van de spullen die we mee willen nemen. De laatste dingen regelen voor thuis. Mijn hoofd zit vol met afvinklijstjes.

  • Ipod en Nintendo zijn nog okay. Check.
  • Kleren hebben we voldoende. Check.
  • Paspoorts zijn nog geldig. Check.
  • Krant tijdelijk opzeggen. Moet nog gebeuren.
  • Oude creditcard is al maanden kwijt. Nieuwe is aangevraagd. Check.
  • Martijn past inmiddels Thomas' schoenen van vorig jaar. Geen nieuwe nodig. Check.
  • Onze petjes/hoedjes lagen onder ons bed. Geen nieuwe nodig. Check.
  • Vorig jaar nauwelijks EHBO-spullen gebruikt. Nieuwe pleisters en muggenolie zijn bij Kruidvat gekocht. Check.
  • Lakenzakken bleken gewoon in de kast te liggen. Check.
  • Snoertje van Ipod shuffle is kwijt. Pieter heeft nieuwe gekocht.
  • Fototoestel is vorig jaar gevallen en beschadigd. Nieuwe wordt vandaag gekozen. Bijna check.
  • Tickets, autohuur, tipi-tent, eerste overnachtingen in Porto. Check.
  • Plekje in kattenhotel is gereserveerd. Kat is inge-ent. Check.
  • Boeken voor de e-reader moeten nog gekozen. Komt goed, vergeet ik echt niet.

Nu alleen nog maar een paar dagen (heel hard) werken en een paar dagen met rugzak door de duinen struinen. We hebben er zin in...