7. mei, 2016

De grote hoofdlijnen

6 mei 2016, Tzum

 

Na een heerlijk ontbijt met echte Friese sukerbole, nemen we gauw de benen. Lekker weer om aan de wandel te gaan. De route wordt aangegeven met schelpen: de wulk leidt ons de weg. Al snel verlaten we het gezellige Jacobiparochie en treden wij de wereld van het Friese weiland binnen. Over asfaltpaden, betonplaten en een enkele keer over een schelpenpad, lopen we kilometer na kilometer. Mijn nieuwe app laat zien dat ons tempo hoog ligt (gemiddeld ruim 6 kilometer per uur) en dat we precies 0 meter stijgen en 0 meter dalen.

We vinden de afwisseling eerst in de routewisselingen: na 3 kilometer rechtsaf, na 600 meter linksaf, bij de kerk rechtdoor en vervolgens met de weg mee naar links buigen.  Maar al snel zijn die grote hoofdlijnen niet meer zo interessant.

Steeds meer letten we op de details: een broedend kieviten-paar, bloeiende zuring, heel veel boterbloemen en kikkers die ons in grote getalen toejuichen. Ook leuk zijn de lammetjes, die zoals Thomas merkt, snel aan de kant gaan als je lawaai maakt.

Het weer kent vandaag geen details: het is windstil en enorm zonnig en warm. De zonnenbrandcreme die ik nog gauw heb ingepakt is niet toereikend. De grote hoofdlijn is dat Thomas en ik er in Franeker uitzien als grote rode tomaten. Gelukkig zijn wij beiden zo verstandig geweest om onze afritsbroeken niet af te ritsen en onze benen aan de zon te tonen. Onze benen zijn te belangrijk tijdens de wandeling, dit hebben we tot het uiterste beschermd.

Na een heerlijke lunchpauze in het mooie Franeker, lopen we helaas enorm verkeerd. Er is een brug weggehaald waardoor we onze eigen weg moeten vinden. Na enog dwalen pakt Pieter zijn telefoon en vindt hij een app die ons via ongepland pad naar de B&B (annex boerencamping) Salix brengt

Wat heerlijk om zo weer met elkaar aan de wandel te zijn!