17. jan, 2019

Vuur uit Santiago

Met Santiago heb ik een moeizame verhouding.

De aankomst in deze stad betekent steevast een einde van een periode. Een moment waarop ik, alleen of samen met anderen, dankbaar terug kan kijken op een overwegend mooie camino-ervaring. Een moment om te vieren.

Maar ook een moment waarop ik mij direct geen pelgrim meer voel. De rust, de natuur en het eindeloze lopen liggen achter mij. Een moment van afscheid nadert.

Deze keer is het niet anders. De groepsreis die ik op de camino Portugues heb mogen begeleiden is goed gegaan. Ik heb de deelnemers uitgezwaaid, ik ben voor het eerst sinds 18 dagen weer alleen.

Ik heb tijd nodig om van de groep en van de rol als reisleider los te komen. Tijd om te landen en om mij klaar te maken om weer naar huis te gaan. Ik blijf dus nog even wat langer in Santiago voordat ik weer huiswaarts keer.

Op mijn laatste dag In Santiago bezoek ik het voor mij nieuwe Gallicische museum. Ik geniet daar van de zeer bekende wenteltrap. Ik dool nog wat door de steegjes. In de kathedraal steek ik vier kaarsjes aan.

Op het plein huil ik wegens het naderende afscheid zoals altijd tranen met tuiten  Ik denk aan alle mooie momenten van de afgelopen camino. Ik ervaar opnieuw hoe intens verdrietig en alleen ik mij een aantal keren, nog niet eens zo lang geleden, op exact deze plek heb gevoeld. 

Als ik mijn tranen weer heb gedroogd, drink ik op mijn favoriete terrasje tijdens de zonsondergang een glas wijn. En vlak voordat de winkels dichtgaan koop ik mijn souvenir: vuur uit Santiago.

Het is al donker als ik met een aantal oude bekenden nog een afscheidsdrankje drink. We wisselen camino-verhalen uit en proosten op Santiago en op de terugreis. Als het cafe gaat sluiten, zijn we nog lang niet uitgepraat. Elders in de stad zetten wij ons feestje voort. We genieten van de stad, het vrije gevoel en van elkaar. Met vuur dansen wij de nacht door.  

Om 6 uur in de morgen stijgt het vliegrtuig op.

Met mijn aanstekers in mijn handbagage en gevuld door herinneringen aan een mooie reis en aan een prachtige laatste avond, ben ik er weer klaar voor.  Vol verhalen, ge-aard en vervuld van vuur ga ik weer naar huis.

Vuur uit Santiago, een mooier souvenir had ik mij deze keer niet kunnen wensen.